Sara Kinsbergen

Website:

www.ru.nl/

In 2023 werd Sara Kinsbergen benoemd tot hoogleraar op het gebied van de rol van burgers in duurzame ontwikkeling, aan de faculteit der Sociale Wetenschappen van de Radboud Universiteit. Deze bijzondere leeropdracht is een samenwerking tussen het Radboud Centrum Sociale Wetenschappen, de afdeling Culturele Antropologie en Ontwikkelingsstudies (CAOS) en Stichting Wilde Ganzen. Sara is tevens lid van de permanente commissie Ontwikkelingssamenwerking van de Adviesraad Internationale Vraagstukken. In deze laatste functie adviseert zij regering en parlement op het gebied van buitenlands beleid en internationale vraagstukken. Kinsbergen doet onderzoek naar de duizenden kleinschalige, vrijwillige ontwikkelingsorganisaties die Nederland en andere landen rijk zijn – een onderzoeksprogramma dat zij volledig opbouwde met een geldstroom van derden. Deze financiële samenwerking reflecteert het belang dat Kinsbergen hecht aan structurele, duurzame samenwerkingen tussen maatschappelijke organisaties en wetenschappelijke instellingen. ‘Ik geloof dat je met onderwijs en onderzoek kunt bijdragen aan een wereld die rechtvaardiger, inclusiever en groener is. Dat vereist onderzoek en onderwijs die beide vorm krijgen in voortdurende uitwisseling met maatschappelijke partners’, aldus Kinsbergen. Uit haar onderzoek naar PI’s – particuliere, vaak kleine, maar daarom niet minder impactvolle initiatieven inzake ontwikkelingssamenwerking – wordt breed geput. Met name het lokaal eigenaarschap, waarbij de hulpbehoevende groep actief participeert, ligt bij PI’s vaak hoog. Nut en noodzaak van dat lokale eigenaarschap dringen, mede dankzij Sara’s onderzoek, steeds dieper door in alle gremia, dus ook bij NGO’s en gouvernementele hulporganisaties. Die gevestigde professionals kunnen sowieso nog wel wat leren van burgerinitiatieven, als het aan Kinsbergen ligt. ‘Burgerinitiatieven spelen een enorm belangrijke rol als het aankomt op internationale solidariteit. Deze vrijwilligers leggen, vanuit ultieme medemenselijkheid, relaties over grenzen heen, voor heel lange tijd. Het belang daarvan zijn we bij de professionalisering van de grote ontwikkelingsorganisaties gaan miskennen. Ergens zijn we uit het oog verloren dat het bij internationale samenwerking gaat om gewone mensen die om elkaar geven, dat over en weer uitspreken en die samen de wereld mooier willen maken.’