‘Hulp aan vluchtelingen wordt steeds lastiger’
Directeur Elise Kant (Haëlla Stichting) onlangs in de Volkskrant
- (Social) impact
- Profiel
‘Mensen die tegen asielzoekers ageren, hebben geen idee van de omvang van het kwaad waarmee ze zich inlaten’, zei Kant onlangs tegen de Volkskrant. Als directeur van een filantropisch fonds zet zij zich met hart en ziel in om het lot van vluchtelingen te verbeteren.’
Het artikel in de ochtendkracht begint met een lange quote: ‘In Nederland hebben we een enorme behoefte aan systeemverandering. De gedachte is: pak een probleem van bovenaf aan en ga lobbyen om iets veranderd te krijgen. Ik geloof daar niet zo in, het leidt vaak tot eindeloos vergaderen.’
Ze vervolgt: ‘Systeemverandering is goed, maar je kunt het niet eten, aantrekken of erin wonen. Ik geloof vooral in het steunen van kleine initiatieven. Die signaleren concrete problemen in de samenleving. Gezamenlijk kunnen ze tot beweging en uiteindelijk tot verandering leiden. Dat zie ik om me heen gebeuren.’
‘Lichtbrengers’
De Haëlla Stichting ontvangt jaarlijks circa vijftienhonderd steunaanvragen van bescheiden projecten. ‘Dat kunnen vrouwen in buurt X zijn die niet meer dan drie regels op papier hebben gezet, maar wel goed willen doen, bijvoorbeeld iets voor buurtgenoten die eenzaam zijn.’ Deze aanvragers zietKant als ‘lichtbrengers’ of ‘hoopdragers’ van de samenleving..
‘Ik schrijf hen terug dat ik hen zie als mensen die ervoor zorgen dat het in de samenleving niet al te zeer misgaat. Dan krijg ik vaak als antwoord: ‘‘Wat fijn dat u dat zegt, dat horen we nooit.’’ Het gaat om mensen die zich dag en nacht inzetten voor een eerlijke en lieve samenleving. Ze zouden veel meer maatschappelijke waardering moeten krijgen.’
Over Nederlandse demonstranten tegen azc’s zegt ze: ‘Mensen die tegen asielzoekers ageren, hebben in mijn ogen geen idee van de omvang van het kwaad waarmee ze zich inlaten. Ze denken straffeloos van alles te kunnen beweren over anderen zonder dat het hen ooit zal raken. Maar vandaag zijn het de vluchtelingen, mogen is het de lhbti-gemeenschap, overmorgen de vrouwen.’
‘Die demostraten roepen van alles over verkrachtingen en criminaliteit, zonder enige vorm van bewijs, ze maken asielzoekers tot zondebok. Alsof onze zorgen op het vlak van wonen, onderwijs en de zorg opgelost zouden zijn, wanneer tienduizenden asielzoekers collectief op zee zouden verdrinken.’
Pinguïns
Elise Kant (60), werd in 2024 door het onafhankelijke platform Wereld van Filantropie uitgeroepen tot meest invloedrijke professional in de filantropie. De Haëlla Stichting, ooit gestart door de familie Dake van schoonmaakbedrijf Cemsto, is met een vermogen van € 20 mln een bescheiden speler. Voor ondersteuning van projecten is jaarlijks € 1 mln beschikbaar. De kracht van Kant is dat zij andere fondsen in haar plannen weet mee te krijgen. ‘Ik kan ijs aan pinguïns verkopen.’
De spread in De Volkrant eindigt wederom met een lange quote. Gevraagd naar wat haar hoop geeft, antwoord Kant: ‘De jongeren op Lesbos die zich met hart en ziel voor vluchtelingen inzetten, vormen voor mij een lichtpunt. Net als de vijftienhonderd aanvragen die wij jaarlijks binnenkrijgen, zij bewijzen hoeveel mensen van goede wil er zijn. Mijn hoop is dat de meeste mensen uiteindelijk geen gehoor zullen geven aan hun angst of woede, maar dat ze zullen kiezen voor het gelijk van zichzelf én dat van anderen.’
Dan: ‘Dat mensen inzien dat je anderen ook ruimte moet gunnen. Ik hoop vooral dat we gezamenlijk het proces van ontmenselijking weten te stoppen. Daar ben ik ook wel optimistisch over. Een stille meerderheid is daar voorstander van, dat weet ik zeker. Daarmee hebben we als samenleving goud in handen.’
Tot slot
Bij het interview in de Volkskrant geeft Elise Kant deze boekentip: Niet alleen ja en amen van D. Sölle en F. Suffensky. ‘Deze Duitse theologen betogen dat je je niet moet neerleggen bij een deprimerende werkelijkheid van onrecht en oorlog, maar dat je jezelf moet bevrijden van het gevoel van machteloosheid door samen met anderen creatief verandering na te streven. Dit boek las ik als 25-jarige nog altijd trek ik me eraan op’, aldus Elise Kant.
Vluchtelingen en populisten
In dezelfde editie van de Volkrant waarin het interview met Elise Kant is verschenen, schreef filosoof Ralf Bodelier van CuriCos.nl een opiniebijdrage onder de kop: ‘Het torenhoge aantal vluchtelingen betekent nog niet dat de wereld instort’. Bij CuriCos, een samentrekking van Curious Cosmopolitan, zet men zich in voor een toekomst zonder armoede, uitsluiting en geweld. Voor een wereld waarin iedereen kan floreren in een gezond milieu.
Meer dan 100 miljoen mensen zijn wereldwijd op de vlucht. Het is volgens Bodelier belangrijk in deze grote groep schakeringen aan te brengen, om zo de populisten geen munitie te geven voor hun pleidooi voor het sluiten van de grenzen.
Ter linkerzijde van het politieke spectrum leiden deze aantallen tot vertwijfeling, omdat mechanismen zoals diplomatie, ontwikkelingshulp en vredesmissies niets meer lijken uit te halen, aldus Bodelier. Ter rechterzijde leiden ze tot angst om door al die vluchtelingen te worden ‘overspoeld’.
Er is geen enkele reden om voldaan achterover te leunen en de gruwelijke ellende in Oekraïne, het Midden-Oosten of Soedan te bagatelliseren, maar we moeten ons ook niet laten gijzelen door een alarmisme dat geen ruimte laat voor nuance, concludeert Bodelier. Ons morele kompas moet gericht blijven op een wereld zonder geweld.
Hoge vluchtelingencijfers zijn echter geen bewijs van een beschaving die bezwijkt. Het zijn de sporen van mensen die, onder de meest barre omstandigheden, actief zoeken naar een uitweg. Die weerbaarheid verdient meer dan paniek. Ze verdient een verhaal dat haar serieus neemt.
Abonneer je op ons gratis Journaal:
