De zaal is gevuld met circa 170 gasten: filantropen, psychologen, coaches, maatschappelijke organisaties en bankrelaties. De bijeenkomst is georganiseerd in samenwerking met CineTree, het platform van actrice en ondernemer Hanna Verboom. De centrale vraag vandaag is even eenvoudig als confronterend: hoe gaat het écht met je?

Van hoofd naar hart

‘Die vraag stellen we veel te weinig’, zegt Verboom voorafgaand aan de film. Haar missie met CineTree is helder: verhalen inzetten om mensen te raken, en vooral om ze van hun hoofd naar hun hart te brengen. ‘In Oost-Afrika, waar ik opgroeide, leven mensen veel meer in gemeenschap’, vertelt ze. ‘In Nederland zijn we sterk gericht op het individu. Juist daarom is het zo belangrijk om verbinding te zoeken.’

Het platform dat zij elf jaar geleden oprichtte, bewijst dat maatschappelijke impact en een duurzaam businessmodel elkaar niet hoeven uit te sluiten. Met een abonnementsmodel en een scherp gecureerd aanbod van films draait CineTree inmiddels zwarte cijfers. De opbrengsten worden deels gebruikt om nieuwe documentaires te financieren, zoals deze. Volgens Verboom is de urgentie groot. ‘Bijna de helft van de Nederlanders krijgt in zijn leven te maken met psychische problemen. Maar we praten er nauwelijks over. Dat is het taboe dat we willen doorbreken.’

Kracht van rolmodellen

De film introduceert onder meer Gianni Zuiverloon, voormalig profvoetballer en medeoprichter van de Play Mental Foundation. Samen met andere (oud-)voetballers spreekt hij openhartig over mentale worstelingen, een zeldzaamheid in de sportwereld, waar een winnaarsmentaliteit vaak weinig ruimte laat voor kwetsbaarheid.

Zuiverloon is zichtbaar geraakt door de impact van de documentaire. ‘We hebben inmiddels circa 25 miljoen mensen bereikt,’ vertelt hij na afloop. ‘En dat in slechts twee weken. De reacties zijn overweldigend, vooral van mannen die zeggen: dit was zó nodig.’

Het idee achter de film is even strategisch als menselijk: gebruik rolmodellen om een breder publiek te bereiken. ‘Voetbal is een arena waar bijna alle mannen zich mee identificeren’, zegt Verboom. ‘Als juist zij zich uitspreken, opent dat deuren. Dat blijkt te werken. Ouders laten weten dat ze de film gebruiken om gesprekken met hun kinderen te starten. Mannen delen voor het eerst hun verhaal. Kwetsbaarheid blijkt besmettelijk, op een positieve manier.

Ongemakkelijke waarheid

Na de vertoning volgt een panelgesprek over de kracht van kwetsbaarheid. De conclusie is eensluidend: kwetsbaarheid is een kracht. Maar dat maakt het nog geen vanzelfsprekendheid. Binnen organisaties, ook bij een bank als ABN Amro, is de cultuur niet altijd even ontvankelijk. ‘Er hangt nog vaak een stoere macho sfeer’, erkent een van de aanwezigen. ‘Bij een winnaarsmentaliteit lijkt geen ruimte voor emotie.’ Toch is juist daar verandering nodig, stelt Daan Meurer, adviseur Filantropie bij de bank en medeorganisator van de bijeenkomst. ‘Ons werk draait om persoonlijke gesprekken’, zegt hij. ‘Dan moet je ook de vraag durven stellen: hoe gaat het écht met je?’ Volgens Meurer ligt daar een belangrijke rol voor de financiële sector. Niet alleen als financier, maar als verbinder. ‘Wij helpen klanten om hun maatschappelijke ambities te realiseren. Dan moet je ook ruimte creëren voor openheid en vertrouwen.’

Filantropie als katalysator

De bijeenkomst is geen op zichzelf staand initiatief. ABN Amro organiseert vaker events rond maatschappelijke thema’s, zoals mentale veerkracht onder jongeren. De samenwerking tussen het team Filantropie Advies en het team Verenigingen & Stichtingen brengt verschillende werelden samen: van vermogende particulieren tot grote maatschappelijke organisaties. ‘Je ziet dat mensen elkaar hier vinden’, zegt Meurer. ‘Die kruisbestuiving is cruciaal. Want uiteindelijk is dit van ons allemaal.’

Filantropie kan volgens hem een sleutelrol spelen in het doorbreken van taboes. Niet alleen door financiering, maar ook door het creëren van veilige omgevingen waarin mensen zich durven uitspreken. ‘Er zijn veel initiatieven, maar mensen weten ze vaak niet te vinden. Of ze durven de stap niet te zetten.’

Van film naar beweging

De impact van Echte mannen huilen niet stopt niet bij de bioscoopzaal. Er ligt een ambitieus plan om de film internationaal uit te rollen, onder meer in België en Engeland. Daarnaast wordt een landelijke tour langs voetbalclubs georganiseerd, waarbij de documentaire wordt gecombineerd met workshops. Zuiverloon: ‘We willen 1,2 miljoen amateurvoetballers bereiken. Niet alleen met de film, maar ook met concrete handvatten.‘ Zijn stichting werkt ondertussen aan een volgende stap: een fysiek ‘Play Mental House’ in Amsterdam, waar jongeren terechtkunnen voor mentale ondersteuning. Ook een app is in ontwikkeling.

Paradox van deze tijd

De urgentie van dit alles wordt versterkt door een bredere maatschappelijke trend. ‘We leggen de lat steeds hoger’, zegt Verboom. ‘Op werk, thuis, op social media. Alles moet beter, mooier, succesvoller.’ Die druk staat haaks op de realiteit, waarin kwetsbaarheid onvermijdelijk is. ‘Het is normaal om je soms niet normaal te voelen’, aldus Verboom. ‘Als we dat accepteren, ontstaat er ruimte voor echte verbinding.’
Meurer ziet hetzelfde, ook in zijn privéleven. ‘Mijn kinderen groeien op met social media, waar alles perfect lijkt. Dat beeld klopt niet. We moeten die ballon doorprikken.’

Leiderschap en kwetsbaarheid

De discussie raakt ook aan leiderschap. In een tijd waarin organisaties steeds complexer worden, groeit de behoefte aan authentiek leiderschap, en daarmee aan kwetsbaarheid. Dat geldt ook voor ABN Amro zelf, dat ambitieuze groeiplannen koestert om met vermogensbeheer de Europese top vijf te bereiken. Groei en prestatie blijven belangrijk, maar de vraag is hoe die zich verhouden tot een cultuur waarin ruimte is voor menselijkheid. Deze middag op de Zuidas suggereert dat die twee elkaar niet uitsluiten, integendeel.

Simpele eerste stap

Aan het einde van de bijeenkomst blijft één gedachte hangen: verandering begint klein. Met een vraag. Met een gesprek. Met de bereidheid om zelf een stap te zetten. Verboom verwoordt het eenvoudig: ‘Als de 48 procent van de mensen die hiermee te maken krijgt open zou zijn over hun verhaal, ontstaat er een enorme kracht. Kwetsbaarheid ontmoet kwetsbaarheid.‘

Of, zoals Meurer het zegt: ‘Het begint in je eigen kring. Bij je vrienden, je familie, je collega’s. Gewoon vragen: hoe gaat het écht met je?’

Misschien zijn die pakjes tissues in het auditorium zo gek nog niet. Ze markeren het begin van een ander soort gesprek, een waarin ruimte is voor wat normaal gesproken verborgen blijft. En juist daarin schuilt, zo blijkt deze middag, de grootste kracht.