Redders op zee

De Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM) bestaat sinds 1824 zonder overheidssubsidie dankzij donaties van trouwe en betrokken donateurs.

Langs de Noordzee, het IJsselmeer en de Zeeuwse deltawateren zijn 45 KNRM-reddingstations gevestigd. Daar staan dagelijks meer dan 1.500 vrijwilligers klaar om mensen in nood te helpen. Dag en nacht kan hun pieper afgaan en zijn zij binnen tien minuten aan boord om uit te varen. Onder alle weersomstandigheden. Jaarlijks voert de KNRM 2.500 reddingsacties uit waarbij gemiddeld 4.000 mensen veilig aan wal worden gebracht.

Professionele vrijwillige hulpverleners

De professionaliteit van de redders heeft te maken met hun intrinsieke motivatie om vrijwilliger te zijn en mensen te helpen. De noodzakelijke opleidingen leveren de kennis die nodig is. De ervaring bouwen ze op door wekelijks te oefenen en daadwerkelijk hulp te verlenen.

Particuliere giften

De KNRM wordt sinds 1824 in stand gehouden door donaties, schenkingen en nalatenschappen van particulieren. Het is één van de drie pijlers waarop de KNRM is gefundeerd: wie hulp nodig heeft krijgt die kosteloos, dankzij vrijwilligers die de reddingen uitvoeren en dankzij vrijwillige financiële bijdragen van particulieren, bedrijven en fondsen.

Zonder subsidie

Meer dan 135.000 donateurs steunen de Redding Maatschappij. Veel mensen vinden het indrukwekkend hoe de KNRM haar belangrijke taak vervult zonder overheidssteunen zijn juist daarom donateur. Die zelfstandigheid zorgt ervoor dat de KNRM snel en slagvaardig keuzes kan maken voor verbetering van materieel.

Naamgeving door schenkers

Nieuw te bouwen reddingboten of boothuizen worden bij voorkeur bekostigd uit nalatenschappen of uit schenkingen bij leven. Een uiterst genereus geschenk van een zeer betrokken donateur, die dan ook de naam van de boot of het boothuis bepaalt. De schenker, of familie ervan, verricht ook de kiellegging, legt de eerste steen en doopt de boot of opent het gebouw.

Sommige schenkers kiezen voor een Fonds op naam met een langdurige doelstelling voor specifieke bestemming binnen de KNRM. Zo leven Jeanine, Antoinette, Alies, Evert, Willemein, Bertien en vele anderen voort in levensreddend materieel, naar de wens van de schenker.

De KNRM als executeur

‘Zorgen voor mensen zit in ons bloed. Met dezelfde zorgzaamheid waarmee we mensen redden op zee, gaan we ook discreet om met alles wat de erflater dierbaar was’, aldus Cora Bartels, die al meer dan 25 jaar voor de KNRM nalatenschappen begeleidt.

Voor mensen die de KNRM in hun testament opnemen, biedt de KNRM zich aan als executeur, als die wens er is. De KNRM besteedt met een eigen team veel zorg aan de totale afwikkeling van een nalatenschap. Alle wensen worden vastgelegd in een persoonlijk memorandum dat bij de KNRM in een kluis wordt bewaard.

Tijdlijn KNRM 1824-2025

In 1824 gingen redders nog zee op met een drijfgordel van riet of kurk. In 1866 werd de zelfrichtende roeireddingboot uitgevonden. In 1910 kregen de redders oliegoed en een zuidwester voor betere bescherming. Sinds 1927 zijn motorreddingboten zelfrichtend na een kapseis. Sinds 1980 hebben zeker acht redders hun leven te danken aan de nieuwe overlevingspakken nadat zij overboord sloegen. Vanaf 1990 varen alle nieuwe reddingboten tot 30 knopen (60 km/uur) en varen tegenwoordig op duurzame brandstof (HVO100).