Wat drijft twee scholieren om een burgerinitiatief te starten?

Webers: ‘Zowel Timo als ik zijn opgevoed met een instelling om ook naar andere mensen te kijken en waar nodig te helpen. De sterke drang om ons in te zetten voor de buurt en voor de maatschappij vindt waarschijnlijk daar zijn oorsprong. Daarnaast heb ik de ondernemersgeest van mijn familie meegekregen. Tijdens een gezamenlijke vakantie met mijn vader bedachten Timo en ik iets te gaan doen voor ouderen.’

‘Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar een specifiek probleem wat we voor hen zouden kunnen oplossen. Zo kwamen we uit bij het gebruik van mobiele telefoons. Op dat moment was er sprake van een forse versnelling van de digitalisering. Steeds meer communicatie, bijvoorbeeld van de gemeente en de bank, ging online en ouderen hebben moeite om dit tempo bij te houden.’

Hoe werkte dat?

‘In Zuid-Limburg wonen veel ouderen, maar ook genoeg jongeren. Ideaal uitgangspunt om met jongeren de ouderen te gaan helpen. We zijn gestart met zijn tweeën maar wel vanuit het idee om meer jongeren uit het dorp hiervoor te enthousiasmeren. Zo ontstond onze stichting Jongeren Voor Ouderen. We zijn gestartaan een tafeltje in het buurthuis waar we technische hulp verleenden.’

‘Er kwamen meteen veel mensen op af en die vraag is eigenlijk nooit afgenomen. We doen het sindsdien wekelijks, en hebben dit uitgebreid met sociale activiteiten, onder meer om eenzaamheid onder ouderen én jongeren tegen te gaan. Heel mooi om te zien hoe er tussen deze twee uiteenlopende doelgroepen wederzijds begrip en verbinding ontstaat. We werken nu samen met 30 jongeren voor ouderen én andere jongeren.’

Vanwaar een non-profit initiatief?

‘Toen we dit in 2018 bedachten, was het oorspronkelijke idee om er een bedrijf van te maken. Uiteindelijk hebben we er voor gekozen om het als een non-profit burgerinitiatief uit te rollen. Daar hadden we meerdere redenen voor. We waren jong en woonden nog bij onze ouders, dus we hadden niet per se veel geld nodig. De directe behoefte om geld te verdienen ontbrak. We wilden onszelf vooral nuttig maken voor de maatschappij en verschil maken voor mensen.’

‘Daarbij hadden we het gevoel dat het op deze laagdrempelige manier het beste zou werken. We zijn gestart met Jongeren voor Ouderen en hebben daarna Jong Elsloo opgericht, waar jongeren zich inzetten voor andere jongeren. Uiteindelijk hebben we de twee initiatieven samengebracht onder één koepel, genaamd Jong Doet. We willen bereiken dat jongeren zich vaker inzetten in de fysieke buurt, zodat ze zich verder kunnen ontwikkelen. Participatie is niet alleen goed voor de anderen in de buurt maar ook voor de jongeren zelf. En het werkt, het is echt een community geworden.’

Tijd om te professionaliseren?

‘Begin dit jaar merkten we dat we een beetje uit ons jasje zijn gegroeid. Dat betekent dan of pas op de plaats maken of een flinke stap zetten en professionaliseren. Voor dat laatste hebben we nu gekozen. Alles wat vrijwilligers kunnen en willen doen, blijven ze doen. Wat resteert aan werkzaamheden willen wij als betaalde vrijwilligerscoördinatoren op ons nemen. Op wekelijkse basis is er veel gaande en dat vraagt veel tijd.’

‘Meer tijd dan we er de afgelopen jaren in hebben kunnen steken, omdat we daarnaast onze studies hadden. Nu die bijna zijn afgerond willen we zelf graag doorpakken met de stichting, maar dan wel met salaris. Dat hoeft niet fulltime, want we hebben ook nog een social consultancy bedrijf opgericht, waarmee we onze diensten aanbieden aan non-profit organisaties. Maar als we verder willen groeien met Jong Doet is een professionaliseringsslag noodzakelijk. Zeker als we meer impact willen maken.’

Krijgen jullie hulp?

‘Zeker. De Constitutie voor de Commons ontwikkelt een toolbox voor democratische initiatieven van onderop. De organisatie wilde Jong Doet graag observeren tijdens een van onze activiteiten. Het idee was om samen te onderzoeken hoe de besluitvorming bij ons intern plaatsvindt en welke stem de andere vrijwilligers hier in hebben. Dat hebben we gedaan aan de hand van de jaarlijkse activiteit, waarin we onze waardering uitspreken voor de vrijwilligers.’

‘Tot nu toe was dit een informele gang van zaken, maar deze keer stond er ook een wat formeler punt op het programma. Daarin gingen we met elkaar aan de slag in brainstormsessies over de huidige situatie en de toekomstverwachtingen, en over ideeën van de vrijwilligers zelf. We hebben hierin samengewerkt met projectleider Daniëlle Rap van Constitutie voor de Commons.’

Wat leverde de observatie van Constitutie voor de Commons op?

‘Bij professionaliseren in een sociaal initiatief is het zoeken hoe je zaken goed kunt regelen én de verbinding met je gemeenschap kunt voeden’, valt Rap in. ‘Deze twee jongens zijn een gouden combinatie. Zo waardevol hoe zij nadenken over het belang van de gemeenschap en dat omzetten in acties. Ze hebben vaardigheden ontwikkeld waar menig volwassene jaloers op is. Ieder fonds zou hen op basis van hun persoonlijke kwaliteiten kunnen financieren. Waarschijnlijk zeggen zulke persoonlijke acties meer over de kwaliteit van een initiatief dan het gemiddelde projectplan waar in de filantropie meestal op wordt gestuurd.’

‘Verder kwam er uit dat Timo en Guillaume worden gezien als degenen die altijd het initiatief nemen. Zelf voelden zij dit niet zo, maar voor het gemeenschapsgevoel zou het goed zijn om vaker samen te beslissen met de anderen. Door de vrijwilligers echt bij de organisatie te betrekken, spreek je ook indirect waardering uit. Daarmee bereik je dat meer actieve jongeren er hun schouders onder willen zetten en zelf met initiatieven durven te komen. Dat kan een organisatie veel brengen.’

Eens met deze analyse?

Webers: ‘Het was een waardevol project, waarin we dingen herkenden maar ook veel nieuws hebben geleerd. En wat ook echt de verdere professionalisering van de stichting heeft aangewakkerd. Onze drijfveer is en blijft verbindingen tot stand brengen tussen mensen. Daarbij willen we impact maken en als dat lukt is dat natuurlijk fantastisch.’