Daarbij vormden de inzichten van de First Nations Peoples in Australië, die al generaties lang werken met verspreide vegetatie en gecontroleerde branden om natuurbranden beheersbaar te houden, een belangrijke inspiratiebron, vertelt Sieben.

Vanuit hun achtergrond als mechatronisch ingenieur en natuurkundige, en hun ervaring bij een bedrijf dat laadoplossingen ontwikkelt voor elektrische voertuigen, wilden Kohl van Wijngaarden en Sieben hun technische kennis inzetten voor een maatschappelijk relevant probleem.

Dankzij een innovatielening van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) konden de oprichters hun eerste ideeën verder ontwikkelen, wat uiteindelijk leidde tot de producten LUCI en CHRIS. Met behulp van satellietdata, weersinformatie en machine learning voorspellen deze tools waar natuurbrandrisico’s ontstaan, zodat overheden en landeigenaren preventief kunnen handelen, legt Sieben uit.

‘Wij vinden dat techniek en wetenschap in dienst moeten staan van de samenleving. Je kunt er natuurlijk ook geld mee verdienen als je het goed toepast, maar uiteindelijk gaat het erom wetenschap te gebruiken om het leven van mensen én de planeet beter te maken. Met technologie willen we landschappen veiliger en beter voorbereid maken door risico’s veel eerder inzichtelijk te maken.’

Waar staat jullie startup inmiddels?

Sieben: ‘Voor mij begint de overgang naar scale-up echt op het moment dat de technologie staat en je kunt gaan opschalen in gebruik, klanten en impact. Dat is precies de fase waar we nu naartoe bewegen: van ontwikkeling naar brede implementatie en groei.’

‘De afgelopen jaren stonden vooral in het teken van het bouwen van onze technologie en het uitvoeren van pilots met partners, zoals brandweer Twente en projecten in Australië. Dat kost niet alleen tijd, maar ook investeringen om het team en de ontwikkeling draaiende te houden. We hebben recent een mooi project uitgevoerd in Portugal, waarbij we samen met een partner hebben gekeken naar vegetatie, topografie en menselijk activiteit in het landschap.’

‘Op basis daarvan maken we voorspellingen voor het komende jaar waar natuurbranden kunnen ontstaan. Die informatie delen we met landeigenaren, zodat zij hun vegetatie kunnen aanpassen en het risico kunnen verlagen. Dat kan vervolgens ook leiden tot lagere verzekeringskosten. Daarnaast maken we kortetermijnvoorspellingen op basis van actuele weersverwachtingen, bijvoorbeeld zeven dagen vooruit. Daarbij genereren we per dag een risicokaart die laat zien waar het gevaar het grootst is.’

‘We zitten nu volledig in de go-to-market fase: onze producten zijn technisch klaar en we kunnen de eerste grote klanten onboarden. De volgende stap is dat klanten onze systemen actief gaan gebruiken, budgetten vrijmaken en ermee gaan werken. Zo gaat brandweer Twente onze technologie binnenkort inzetten en zijn we twintig verschillende brandweerkorpsen in Duitsland, Zweden, Denemarken, het VK, Portugal en Frankrijk aan het begeleiden. We hebben een Europese focus, maar werken ook met een business developer in de Verenigde Staten en Australië.’

Wat maakt een bedrijf tot een sociale onderneming?

‘Een sociale onderneming begint bij deze vraag: welk maatschappelijk probleem speelt er, en kunnen wij daar vanuit onze kennis en positie echt iets aan bijdragen? Bij ons was dat de overtuiging dat technologie een belangrijke rol kan spelen in het voorkomen van natuurbranden. We zagen dat daar veel behoefte aan was en dat wij met data en technologie daadwerkelijk impact konden maken. Vanuit die motivatie zijn we gaan bouwen.’

‘Tegelijkertijd geloof ik dat een sociale onderneming financieel gezond moet zijn om duurzaam impact te kunnen maken. Daarom hebben we bewust gekozen voor een commercieel model met investeerders, zodat we sneller konden groeien en onze technologie breder konden inzetten. Maar voor ons blijft centraal staan: niet waar we het meeste geld kunnen verdienen, maar waar we de meeste maatschappelijke impact kunnen maken.’

Welke ontwikkeling zou je van de daken willen schreeuwen?

‘Preventie werkt! Wij hebben campings midden in bosgebieden, vaak met slechts één toegangsweg. Als er straks meer natuurbranden zijn, kunnen mensen daar volledig vast komen te zitten en niet meer worden geëvacueerd. Daarom is preventie in de kern landschapinrichting. Dat vraagt om duidelijke communicatie en richtlijnen: als je ergens bouwt, moet dat op een veilige manier gebeuren, afgestemd op het landschap. Vegetatie speelt daarin een belangrijke rol. Het is niet alleen brandstof, maar ook een middel dat je kunt sturen: sommige soorten verbranden sneller en heftiger dan andere, terwijl andere juist helpen om brandrisico’s te verlagen.’

‘We zien nu dat onze technologie de brandweer helpt om betere beslissingen te nemen en dat organisaties in heel Europa de potentie ervan herkennen. Maar informatie alleen is niet genoeg: echte impact ontstaat pas als mensen, overheden en verzekeraars samen investeren in preventieve maatregelen. Door risico’s inzichtelijk te maken én de juiste prikkels te geven, kunnen we op grote schaal natuurbrandschade voorkomen.’

Hoe zie je MEJOR in relatie tot wereldvraagstukken?

‘Wij blijven innoveren en bouwen aan oplossingen die helpen om mens en natuur weer beter in balans te brengen. Maar het is een illusie om te denken dat we voor alles een puur technische oplossing kunnen bedenken. Echte vooruitgang vraagt om samenwerking tussen bedrijven, overheden, experts en burgers.’

‘Uiteindelijk draait het om besef van onze afhankelijkheid van de natuur. Moeder Aarde moet zuurstof en water voor ons faciliteren, en wij maken tijdelijk gebruik van die middelen. Uiteindelijk worden wij zelf weer onderdeel van diezelfde aarde. Zelfs als we ooit richting Mars zouden gaan, blijven we in essentie afhankelijk van wat deze planeet ons biedt.’